Afscheid van Dikkie VD

Bij Nienke kwam ik een Friday Five tegen van NerdyGeekyFanboy. Zij paste ‘m aan naar boeken die je zeker gelezen moest hebben, maar mijn hoofd bleef nog even hangen bij boeken die je in de kast moet hebben staan. Want ik dacht: ” wat is dat nu voor een vraag. Een woordenboek natuurlijk.” En toen daagde het me: ik heb bij de laatste opruimronde zelf de fameuze dikke Van Dale in de papierbak gekieperd. Met pijn in het hart, dat wel. Maar hij is toch echt weg.

Photo credit: Walter Merckx, die zo verstandig was wel een foto te nemen alvorens het woordenboek uit zijn collectie te verwijderen.

Laat me eerst iets vertellen: Dikkie en ik, wij gaan waaaaay back. Ik kreeg ‘m van mijn oma, voor een verjaardag denk ik. Het is een lijvig boekwerk en dus niet goedkoop. Ik was er gigantisch blij mee, ik kon er zelfs echt in zitten bladeren en lezen. Het grote grijze geval stond te pronken in de boekenkast op mijn kamer. Bovendien werd hij ook best vaak gebruikt. Toen ik in het middelbaar zat, moesten we zelfs nog oefeningen doen met een woordenboek. Bovendien was het ook handig om te checken hoe een woord gespeld werd.

Tot die vermaledijde spelling veranderde. Ik zat in het vijfde middelbaar en iets waar ik altijd goed in was geweest, daar botste ik nu tegenaan. Ik ben een heel visuele leerder en woordbeelden, dat vervang je niet zomaar. Bovendien was mijn dikke vriend nu ineens een onbetrouwbaar geval geworden, want in zo’n papieren boek verandert die spelling nu eenmaal niet plots vanzelf. Moest ik die groene bijbel er ook nog bij gaan nemen. Zo was het plezier er wel een beetje af. Gelukkig veranderen betekenissen niet zo snel en in die laatste jaren middelbaar krijg je toch al wat steviger kost voor de kiezen, dus dienen kon ie nog steeds.

En toen ging ik voortstuderen. Romaanse talen. Ik hoefde er niet eens een beetje over na te denken en ik haalde de familie van mijn dikke vriend in huis: twee uitgebreide vertaalwoordenboeken en de Petit Robert. Het werden mijn nieuwe beste vrienden. Dikkie stond een beetje te verstoffen in de kast. Hij veranderde steeds met ons mee van adres, maar het wereldwijde web was overal. En daar kan je intussen zowat alles op vinden, niet alleen woordverklaringen maar ook voorbeeldzinnen en context indien nodig. Bovendien werd Dikkie een beetje stoffig en gedateerd. Bij de laatste uitpakronde kwam hij de doos niet meer uit en bleef hij op zolder wonen.

Tot een paar weken geleden. Ik heb hem nog eens goed bekeken, en hem met alle liefde naar zijn laatste rustplaats in de papiercontainer begeleid. Het voelde wel een beetje vreemd. Ik heb altijd gezworen bij papier maar nu kon ik echt niet meer bedenken waarom dat enorme driedelige woordenboek zou moeten blijven. Ik heb het al in geen jaren gebruikt en voor nostalgie is het een iets te ‘gewichtig’ boekwerk. Bladeren doe ik het liefst in kookmagazines en om snel iets op te zoeken is er het internet.

En dus kan ik onmogelijk hard maken dat een verklarend woordenboek iets is wat je echt in de kast moet hebben staan. Einde van een tijdperk of zoiets.

Heb jij er nog een papieren woordenboek? En zo ja, gebruik je het nog?

4 gedachten over “Afscheid van Dikkie VD

  1. Wij hadden juist dezelfde!
    En de dees hier heeft ook al veel en hard gevloekt op de nieuwe spelling…

    Zelf gebruik ik wel nog altijd papieren woordenboeken (vooral Spaans en Engels), maar niet van die grote kleppers als de Van Dale.

    Like

Laat een reactie achter op booksometea Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s