luctor et emergo

En toen was ik zomaar even een hele maand verdwenen. De reden daarvoor hoef je niet ver te zoeken: ik ging, na 4 maanden ouderschapsverlof (die ook nog eens volgden op twee maanden zomervakantie) weer aan het werk. En zelfs al is dat niet voltijds, het deed toch een beetje pijn. Aan mijn goesting (al heb ik best leuke klassen voor mijn neus) maar vooral aan mijn ritme, waarvan het tempo dus ineens weer pijlsnel de hoogte in moest. Na amper een week zag ik het al gebeuren: als ik hier niets op verzin, dan gaat al mijn mogelijke leestijd op aan lesvoorbereidingen of, waarschijnlijker, in slaap vallen in de zetel. Nu ben ik persoonlijk best fan van bankhangen en zetelslapen, maar als je boeken zo tergend traag vorderen dat je elke van drie pagina’s de dag nadien een halve moet herlezen omdat je hoofd al richting dromenland ging de eerste keer, dan schiet dat dus niet op.

Er is echter beterschap in zicht. Het is een beetje zoeken, dat wel, maar het juiste boek en af en toe een uurtje bewust doorlezen in de voormiddag doen wonderen. Met dat lezen komt het dus wel goed. Erover schrijven, dat is dan weer een andere zaak. Dat moet ik nog op orde krijgen. Het voelt immers niet helemaal juist om eens wat over boeken te gaan kletsen terwijl ik eigenlijk ook nog cursusmateriaal in elkaar moet draaien of opdrachten verbeteren. Er zitten genoeg aanzetten in mijn hoofd, maar omdat ik ze niet snel genoeg uitwerk, vervliegen ze weer, of voelen ze na een paar dagen totaal overbodig aan. Misschien moet ik eens proberen of ik, naast dat uurtje bewust lezen op bepaalde voormiddagen, ook een uurtje bewust kan schrijven.

Want er is best veel waar ik het over wil hebben: audioboeken, boekige plannen voor 2020 (waar we dus al een maand mee bezig zijn, jawel), voorlezen, tijdschriften, poëzie, podcasts,… en wat ik aan het lezen ben, natuurlijk.
En verder wil ik dringend een inhaalbeweging maken wat betreft het bijlezen van de doorwinterde en wel-regelmatig-postende bloggers, dus voel je vrij om in de reacties een linkje (of meer) te zetten met wat ik absoluut niet mag missen.

6 gedachten over “luctor et emergo

    1. daar heb je gelijk in, en het is iets waar ik me maar de laatste tijd bewust van word. Omdat er af en toe dus eens eentje op de grond valt. (en nu vooral omdat ik geproefd heb van een periode met minder ballen in de lucht…)

      Like

    1. momentjes om te lezen stelen, dat lukt aardig. van schrijven ook een soort van prioriteit maken, dat lukt me minder, hoewel het me zeker weten goed zou doen. die twee gingen dus even niet zo hand-in-hand als ik veronderstelde…

      Like

  1. Ik heb er zelf geen ervaring mee vermits ik niet kan gaan werken en ook geen kinderen heb maar ik vind het bewonderenswaardig hoe mensen die beide zaken wel hebben alles draaiende kunnen houden. Het lijkt me een combinatie van jongleren, tetrissen om alle agenda’s te combineren en vooral heel productief bezig zijn om alles klaar te krijgen.

    Like

Laat een reactie achter op zwartraafje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s