Quicklit #5 – gelezen in april

Halverwege de maand deel ik , net als vele anderen hier op het wereldwijde web, wat ik de maand voordien gelezen heb. Het idee haalde ik bij wat voor mij de boekenblog der boekenblogs is: Modern Mrs. Darcy. De recensies zijn heel kort en krachtig, geen uitgebreide besprekingen. Net genoeg om misschien je nieuwsgierigheid te prikkelen.

French Fried – Chris Dolley
Ik had een hele grote behoefte aan iets luchtigs en toen leverde wat rondklikken op Kobo+ me deze op. Ik heb echt voortdurend hard moeten lachen (en dat is een zeldzaamheid in boeken voor volwassenen, vind ik). Typisch Engelse humor, vooral in de licht onderkoelde manier van schrijven in combinatie met uitzinnige “dit geloof je toch niet” situaties. Tonnen zelfrelativering. Het is waargebeurd, maar je kan het zo niet verzinnen: Engelsman verhuist naar Frankrijk en ontdekt na 7 maanden dat hij onderweg werd opgelicht, waardoor het boek zelfs nog een (ont)spannende whodunit wordt. Hilarisch, en het bracht fijne herinneringen boven aan “les carnets du Major Thompson” van Pierre Daninos.

Paris Letters – Janice MacLeod
Ook wat luchtiger, maar ik was wel onder de indruk (want ook dit is waargebeurd) want dat je met zo’n eenvoudig idee je brood kan verdienen! Auteur zat vast in haar copywriter job, bedenkt dat ze daar graag mee wil stoppen en gewoon niks doen, berekent hoeveel ze daarvoor moet sparen, bedenkt dat ze met dat sparen al niks mis kan doen en hup! Ze geeft alles op en gaat gewoon. Uiteindelijk verdient ze haar brood met geïllustreerde brieven vanuit Parijs. Simpel maar geniaal. Inspirerend in die zin dat het me ontzettend veel goesting gaf om ook terug wat meer te schrijven.

Un livre, un arbre et des emmerdes – Julien Simonet
De eerste van Boobox en boenk erop. Een boek dat bij mij, onverwacht, nog wat is blijven hangen. Alex geeft zijn job op om een boek te schrijven. Later kom je erachter dat hij rouwt om zijn beste vriend. Zijn vrouw laat hem zitten en hij dreigt zo zijn zoontje te verliezen, tenzij zijn boek, dat goed is, een bestseller wordt. Een uitgeverij vinden is echter lang niet zo evident.
Juliette wordt kinderloos maar mét rinkelende eierstokken gedumpt door haar partner en blijkt dezelfde naam te hebben als een hippe uitgever.
Je ziet het al aankomen, maar toch blijf je lezen. In mijn geval heb ik het willen wegleggen omdat het einde dat eraan leek te komen echt niét het einde was dat ik wilde lezen. Gelukkig kwam er een onverwachte wendig en is het einde cheesy en happy en ik verbaasde mezelf dat ik dat blijkbaar echt wilde. Echt, als er kleine kinderen aan te pas komen, dan doet zelfs mijn literaire hart rare dingen, maar ik heb het dus uit kunnen lezen. Gelukkig.

Het is de liefde die we niet begrijpen – Bart Moeyaert
Alleen al voor de titel zou je dit boek toch mee naar huis nemen? Maar ook voor de auteur natuurlijk. Niets dan liefde voor de auteur. Bevreemdend boekje, eigenlijk, niet helemaal wat ik ervan verwachtte denk ik. Niet dat ik precies weet wat ik dan wel verwachtte. Beklijvend wel. Snippers uit een dysfunctioneel gezin: een stiefvader die zijn handen niet thuis kan houden, een moeder in volle ontkenning, jonge kinderen die meer zien dan ze zouden moeten en een puber die slingert tussen kwaadheid, liefde voor zijn zussen, onmacht, weg willen. Allemaal super suggestief en ontzettend raak.
(En ik begrijp er niks van. En alles. En dat is nu juist ook weer het punt.)

Het zwaard van de waarheid – Terry Goodkind
Eerste boek in de reeks De wetten van de magie. Ik was ervan overtuigd dat ik dit lang geleden al eens had gelezen, maar ik herinner me er echt niets meer van. Lekker oldschool fantasy, goed versus kwaad met wat nuance tussenin. De “gewone” Richard Cypher redt per ongeluk een intrigerende vrouw Kahlan en raakt zo verwikkeld in de ultieme poging om de wereld te behoeden van de saddhistische heerschappij van Darken Rahl. Zijn beste vriend blijkt de gevluchte oude tovenaar Zed en hijzelf de Zoeker die het Zwaard mag hanteren.
Leest vlot, maar het is ook ontzettend cliché: hoe de onmogelijke liefde toch mogelijk wordt door pure en ware liefde… meh. Schrappen was misschien wel een goed idee geweest hier, want op het einde begon ik passages schuin te lezen.

Een gedachte over “Quicklit #5 – gelezen in april

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s