Waarin ik een ochtendmens ben.

Het is vijf uur. Net als bijna elke dag word mijn hoofd wakker, er komt geen wekker aan te pas. Een ochtendmens ben ik. Toch blijf ik liggen vandaag, met de stille hoop dat het andere vroege vogeltje in huis nog even verder slaapt. Ik heb geluk. Ze is al eens wakker geworden van een nachtmerrie een uur geleden en terug in slaap gevallen. Zelfs de vrachtwagen die voorbij dendert en die meestal de laatste slapers uit haar ogen haalt, heeft ze deze keer niet gehoord. Fijn. (En ook: wanneer de kogel eindelijk door de kerk is en we besluiten om dit huis te verbouwen, dan moeten we die kamer geluidsisolatie geven. En haar naar de achterkant van het huis verhuizen. Of zo. Of gewoon helemaal verhuizen – dat ligt ook nog altijd op tafel.)

Eigenlijk moet ik naar het toilet, maar ik probeer wat te lezen. Als ik nu naar beneden sluip, heeft ze me zeker gehoord. Ik hou zo van dit moment, dit alleen zijn met mezelf, wanneer iedereen slaapt. Nu komen al die ideeën en plannen, nu springen de to do lijstjes vanzelf in het gelid, voel ik de energie en de goesting om de dag eens flink aan te pakken. Mentaal worden bergen was gedaan, de lekkerste lunches bereid, koekjes gebakken en brieven geschreven. Van onder mijn heerlijke donsdeken (maakt het uit dat er geen dons in zit? Ik kan niet tegen dons. Ik moet er vreselijk van niezen. B&B’s of hotels die uitpakken met echte veren kussens? Ik moet altijd iets synthethisch gaan vragen en dump hun trots in de kast of op de gang. Ik kan gewoon niet in dezelfde kamer zijn als veren.) glipt de dag netjes in kannen en kruiken.

Op schooldagen glij ik wél naar beneden. Alles kraakt hier, in ons huisje dat ooit een schuur was en waar de vloer van de bovenverdieping bestaat uit platen die op de zoldering zijn getimmerd. Met goedkoop laminaat daarbovenop. Bij de kinderkamers hebben we verbeteringen aangebracht. Misschien niet zo slim – zij maken je toch wel wakker. Omgekeerd moet je niet willen. Meestal lukt het me redelijk en is het uur nét goed: de jongste slaapt nog vast genoeg om zich niet bewust te zijn van de lawaaierige traptreden. Ze maken allemaal geluid trouwens, ik kan nergens omheen. Dan heb ik beneden nog een half uurtje gewijde stilte. Kan ik me rustig klaarmaken in de badkamer. Of nog een uurtje verbeterwerk doen. Dat gaat een pak beter ’s morgens, wanneer ik niet na elke drie zinnen wegdommel. Of, op dagen dat het kan, nog een paar bladzijden lezen vooraleer de dag echt begint. Heerlijk.

Ik wou dat ik van een ritueel kon spreken. Boeken vol worden er geschreven over ‘morning rituals’ en ‘sta een half uurtje vroeger op’. Klinkt heerlijk, maar ofwel hebben ze geen kinderen, ofwel wonen ze in een geluidsdichte bunker, ofwel, nog erger, hebben ze wél kinderen maar slapen die allemaal lekker lang. (Ik hou van comments, maar misschien moet je het me maar niet laten weten als je tot die laatste categorie behoort. Of toch wel. Ik hou écht van comments.) Het enige échte ritueel dat hier overeind blijft is het verhaaltje voor het slapengaan. Met een heel gesprekje rond. Soms blijf ik dan wat bij hen liggen, en dan val ik geheid eerder in slaap dan het kind naast wie ik lig. Moet ik mezelf weer dat warme bed uit slepen zodra ik dat ontdek. Liefst nog stil ook. Om dan in de zetel te gaan zitten. Daar ook weer in slaap te vallen. Mezelf uit die zetel te slepen wanneer mijn man ook gaat slapen. Om dan nét te wakker te zijn om in mijn bed wéér in slaap te vallen en dus dan maar even in een boek te lezen. Wat mijn man dan weer totaal niet snapt, de stakkerd.

Ik vind het heerlijk om een ochtendmens te zijn. Niet dertig keer op snooze te duwen, maar dadelijk dat bed uit. (Serieus: wie wordt daar nu gelukkig van, van snoozen? Dat is toch gemaakt om iemand stikchagrijnig te krijgen voor de rest van de dag?) Helaas vindt mijn dochter dat ook heerlijk. En is het niet de gewijde stilte van een nieuwe dag, in alle rust te beginnen, die haar lokt.

Mamaaaaaaaaa?! Mijn konijntje is nog niet wakker, maar ik al wel!

Halfzes.


Oh, en ik doe mee aan de BlogBoost Najaarschallenge . Ik ben waarschijnlijk al niet meer helemaal op tijd met de thema’s en zo, maar het blijft plezierig.)

Een gedachte over “Waarin ik een ochtendmens ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s