Waarin ik de papieren zakken met afhaalboeken mis.

Deze blog tikte ik tijdens de vorige lockdown, toen werkelijk alles dicht was. Deze keer is de bib open, met de gewijzigde openingsuren die sinds juni in voege zijn, en er wordt gevraagd om indien mogelijk alleen te komen. Ik gebruik het nu als mini-uitje voor mezelf, maar eigenlijk vond ik het afhaalsysteem toch wel wat hebben.

Vol vertrouwen huppelde ze naast me op het voetpad. Ze knipperde niet eens met haar ogen toen ze van de stoeprand kukelde en haar been schaafde, zo blij was ze dat nog eens ergens mee heen mocht.

In een paar rode rekken langs de muur, stonden de papieren zakken klaar, gesorteerd op familienaam. Alsof we allemaal even zelf schrijvers waren. Zij en haar broer hadden samen één zak. Dat maakte me blij, gek genoeg, want het maakte het persoonlijker. Degene die de boeken in de zakken had gestopt, had gezien dat dit kinderen uit hetzelfde gezin waren. Intussen liep mijn dochter vol vertrouwen verder naar de deuren… die niet openden. De teleurstelling op dat gezichtje verscheurde weer maar eens mijn hart.

Zelf heb ik een haat-liefde verhouding met de plaatselijke bibliotheek. Misschien ben ik gewoon verwend, maar ik lijk er maar mijn draai niet te vinden. Nog niet zo heel lang geleden heeft de jeugdafdeling een make-over gekregen en die vind ik wel geslaagd, maar toch lukt het me maar niet om er echt te blijven hangen. De frustratie begint meestal al thuis: als de kinderen rond een thema werken, dan vind ik daar in de bib heel weinig van de titels die ik op mijn lijstje heb staan. Ook voor mezelf trouwens, heel dikwijls vind ik gewoon niet het boek dat ik in gedachten had omdat het niet in de collectie zit. Het lijkt erop dat ik een totaal andere smaak heb dan mijn stadsbewoners. Of misschien ben ik gewoon te krampachtig als het om lijstjes gaat.

Want struin ik langs de rekken, dan vind ik meestal wel iets wat me roept. Er zitten heus wel voldoende aanwinsten bij. Er is ruimte genoeg om tussen de rekken even te hurken en te bladeren. Dat moet ik dan wel doen zonder kinderen. Voor de oudste, die nu echt wel goed kan lezen, hoeft het allemaal niet meer zo, en de jongste die hobbelt liefst van alles gewoon rond en speelt verstoppertje tussen de rekken. Tot mijn spijt kan je de jeugdafdeling van twee kanten in en uit en één ervan ligt vlak naast de uitgang, dus eigenlijk kunnen ze in een oogwenk buiten zijn zonder dat iemand het ziet. Gelukkig blijft ze meestal wel binnen, mijn ondernemende dochter. Op zoek naar mij om dan weer heel snel weg te rennen. Boeken haalt ze gewoon uit de bakken en daar laat ze het dan ook bij. (Na een paar ervaringen in een schoenwinkel en recent dus eentje in de brillenwinkel, meen ik een patroon te ontwaren…)

Met de papieren zakken onder onze arm, wandelen we weer naar de auto. Het voelt toch als een cadeautje.

6 gedachten over “Waarin ik de papieren zakken met afhaalboeken mis.

  1. Boeken afhalen heb ik eigenlijk nooit gedaan. Tijdens de vorige lockdown las ik enkele boeken die ik had liggen, en activeerde ik mijn Kobo Plus account ook weer even. Nu gaan we weer naar de bib, als in: ik ga alleen met een op voorhand gemaakt lijstje op basis van de online cataloog. Werkt prima!
    Het aanbod in onze bib is de laatste tijd wel behoorlijk uitgebreid, en ze kopen ook vrij snel nieuwe boeken aan. Helaas is het soms ook vaak lang wachten op ‘populaire’ boeken. Ik ga binnenkort toch eens een paar exemplaren reserveren denk ik :-).

    Geliked door 1 persoon

    1. Misschien is dat inderdaad wel de truc: dat lijstje op voorhand maken, net zoals ik zou doen voor de papieren zakken. Reserveren doe ik niet vaak – je moet dat dan vaak binnen een bepaalde tijdspanne ophalen en onze bib zit ergens waar ik niet vanzelf passeer… maar misschien maak ik dat dan ook weer groter dan het is.

      Geliked door 1 persoon

  2. Mooie ode aan de bib. Ik ga naar de bib in de stad waar ik werk en daar doen ze nu ook van gratis reserveren en dan afhalen maar dat lukt dus niet in combinatie met thuiswerken. Best jammer eigenlijk. Maar mijn e-reader staat ook nog vol leuke boeken en er staan nog pareltjes in de kast.

    Like

    1. Ja, ik vond het eigenlijk een heel fijn systeem. Maar misschien moet ik het aanpakken zoals Fieke hierboven suggereerde: met een degelijk lijstje naar de bib trekken – dat ik vooraf heb gecheckt (wat je dus eigenlijk sowieso moet doen bij dat afhaalsysteem). Het begint wel te beteren, de relatie tussen de bib en mij. Ik vond hun actie tijdens de jeugdboekenweek vorig jaar fantastisch – ze hadden echt heel veel uit het depot gehaald en prachtig uitgestald op grote tafels. Zo heb ik Karlsson van het dak kunnen voorlezen aan de oudste, en ik kwam heel veel van mijn vroegere favorieten tegen. Het voelde als een feestje!

      Like

  3. Ik ga zowat elke maand met Tuur naar de bib, maar er is dan niet ongelooflijk veel tijd voor mij om boeken uit te zoeken 🙂 Dus ergens vond ik dat afhaalsysteem dat ze hier hadden op een gegeven moment toch ook wel praktisch 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s