Quicklit #2 – gelezen in januari

Halverwege de maand deel ik, net als vele anderen hier op het wereldwijde web, wat ik gelezen heb. Het idee haalde ik bij wat voor mij de boekenblog der boekenblogs is: Modern Mrs. Darcy. De recensies zijn heel kort en krachtig, geen uitgebreide besprekingen. Net genoeg om misschien je nieuwsgierigheid te prikkelen.

De kinderjaren van Jezus – J.M. Coetzee
Dit boek koos ik puur op titel – iets als vakliteratuur of zo. Gelukkig is het zo veel meer dan dat. Simòn en David, een man en een kleine jongen, beiden vluchteling, spelen de hoofdrol. Natuurlijk had ik voortdurend de neiging om parallellen te zoeken met de Bijbel – de keuzes van de personages, hun manier van communiceren. Gelukkig is het verhaal mooi en meeslepend genoeg om de titel vaak genoeg naar de achtergrond te duwen. Veel wijsheid komt in dit deel niét van David, maar van de man die zich als een vader gedraagt zonder er één te willen zijn. Wat me zo raakte in dit boek, is de invulling van wat ‘bijzonder’ allemaal kan zijn en hoe wij mensen met een andere kijk op de wereld omgaan. Er zijn nog twee delen, en die ga ik zeker weten ook lezen (maar misschien niet meteen).

Tous les hommes n’habitent pas le monde de la même façon – Jean-Paul Dubois
De Prix Goncourt van 2019. Een verhaal zoals ik het graag hoor, in flash-back, een mensen leven met alle grote en kleine dingen die maken dat je staat waar je staat. Aan het woord is Paul Hansen, gevangene, veroordeeld tot twee jaar effectief. Je weet dat je uiteindelijk zal horen waarom en dat maakt het een uiterst bevredigend boek. Hij is de zoon van een onwaarschijnlijk koppel: zijn Deense vader is een dominee en zijn Franse moeder is een vrijgevochten schoonheid die haar eigen bioscoop uitbouwt. Op de lange termijn onverenigbaar en zo valt zijn leven in stukjes uiteen – hij trekt uiteindelijk richting Canada, zijn vader achterna. Hij bouwt er een leven uit (terwijl zijn vader het zijne vergokt), maar verliest uiteindelijk alles wat hem liefde schonk.
Ik had een bijzondere sympathie voor zijn celgenoot, Horton, type ruwe bolster blanke pit. Dit boek las ik als audioboek en ik kon de warme stem van Jacques Gamblin bijzonder appreciëren.

De kat en de generaal – Nino Haratischwili
Het is altijd afwachten of een auteur die je de eerste keer van je sokken blies, dat ook een tweede keer kan, maar ja dus. Net als bij het achtste leven (voor Brilka), kwam het traag op gang en strooide ze overvloedig met personages. Je weet dat ze gelinkt zijn of dat zullen worden, maar je weet nog niet hoe. Veel noodlottigheid alweer met als rode draad schuld en boete. Belangrijkste personages zijn de generaal die niet altijd de generaal was, de dubbelgangster van een vermoorde vrouw die veel verder neust dan nodig, het lief dat de beerput toch weer open trekt ook al zit ‘ie er zelf mee in. Huiveringwekkend en fataal, ook al is het einde open.

De verwarde cavia – Paulien Cornelisse
Geen idee waar dit op sloeg. Het was in een bepaald opzicht wel entertainend, maar daar hield het voor mij dan ook op. Deed me heel erg denken aan de televisieserie ‘het eiland’, maar dat pakte dus niet zo goed op papier. Volgens mij valt er ook wel iets dergelijks te schrijven in de setting van een leraarskamer. Zou dat me dan meer aanspreken? En vooral: waarom in godsnaam een cavia?

Quicklit #1 – gelezen in november

De 15e van elke maand deel ik, net als vele anderen hier op het wereldwijde web, wat ik gelezen heb. Het idee haalde ik bij wat voor mij de boekenblog der boekenblogs is: Modern Mrs. Darcy. De recensies zijn heel kort en krachtig, geen uitgebreide besprekingen. Net genoeg om misschien je nieuwsgierigheid te prikkelen.

Een meisje in het zand – Nathalie Abi-Ezzi
Dit boek speelt zich af in Beirut, tijdens de uitlopers van het Israëlisch-Palestijns conflict. We kijken door de ogen van het jonge meisje Ruba. Haar vader leeft nog, maar tegelijkertijd is hij heel erg afwezig. Hij is immers zwaar getraumatiseerd door een gebeurtenis tijdens die oorlog en raakt niet uit zijn mentale gevangenis. Hij wordt door zijn dochter erg gemist. Het Israëlisch-Palestijns conflict is dankzij een collega die er erg veel over weet in mijn cursus terecht gekomen en kruipt sowieso al onder mijn vel. Zo’n extra perspectief, dat hakte er wel in. Aangrijpend.

De Samoerai – Shusako Enzo
De Franciscaner missionaris Velasco wil heel graag bisschop van het haast onbekeerbare Japan worden. Onder het mom van handelsmissie sleurt hij een paar Japanse gezanten mee in zijn ambitie. Maar Japan heeft zijn eigen agenda, waar ook de trouwe gezanten niets over weten.
Het duurde even voor dit boek me mee had, maar ik ben blij het gelezen te hebben. De schrijfstijl zorgt voor een heel zware atmosfeer en een gevoel van onontkoombaarheid. Vooral daardoor zal het wel even blijven hangen. Hier schreef ik er ook al iets over.

Bloed en beenderen – Tomi Adeyemi
Fantasy met een Afrikaanse gloed. Ik zat op het puntje van mijn stoel, maar daar moet ik helaas blijven wachten want de volgende delen zijn nog niet uit. Op de setting na niet ontzettend origineel (uiteindelijk volgt de meeste fantasy wel dezelfde grote lijnen: strijd tussen goed en kwaad met een vleugje magie), maar wervelend, exotisch en meeslepend. De epiloog van de schrijfster, het waarom van het boek, is voelbaar doorheen het hele verhaal. Knap!

De val van Troje – Peter Ackroyd
De bescheiden maar intelligente Sophie wordt uitgehuwelijkt aan de excentrieke Heinrich Obermann. Die is bezig met de opgraving van wat volgens hem Troje is. Hij gelooft zo hard in zijn project dat hij geen enkel tegenbewijs aanvaardt en hij ziet archeologie als iets kneedbaars, iets wat je naar je hand kan en moet zetten.
Dit boek voldeed niet helemaal aan mijn verwachtingen, al weet ik niet goed wat ik er dan wel juist van verwachtte.

Volt – Roderik Six
Bevreemdend boek in een dystopische setting. Een beetje onduidelijk wat ik van het hoofdpersonage Duvall moest vinden: enerzijds is het een koele kikker, anderzijds ook weer niet. Het is heel moeilijk om de verhoudingen tussen de personages en hun omgeving te peilen in dit boek. Geen idee waar het precies naartoe ging en hoe het ineen zat, maar het hield me wel in de ban. Filosofisch en op een ongewone manier spannend. Hier verwees ik er ook al eens naar.